Nicolae Ceausescu - Geniusz Karpat
Z pAmIÄTnIkA nIeGrZeCzNeGo AnIoĹkA
Nicolae Ceausescu od 1932 roku związany był z rumuńskim ruchem komunistycznym. Dopiero po wojnie kiedy to Rumunia dostała się pod „opiekę” ZSRR, rola Ceausescu stopniowo wzrastała. Stał się on najbliższym współpracownikiem Gheorghe Gheorghiu-Deja, który to w 1965 naznaczył go na swojego następcę. Ceausescu zaczął kumulować władzę w swoim ręku i tak objął stanowisko I sekretarza Rumuńskiej Partii Robotniczej, w 1967 stanowisko przewodniczącego Rady Państwa a od 1974 nosił miano prezydenta Rumunii.Ceausescu rozbudował system terroru i inwigilacji swojego narodu przy pomocy służby bezpieczeństwa – Securitate. Jego polityka wewnętrzna nie odbiegała znacząco od wzoru płynącego ze stalinowskiej Moskwy, który zaszczepiany był w państwach satelickich, jednakże polityka zagraniczna stała w sprzeczności z ówczesnymi wytycznymi. Ceausescu zdecydowanie odcinał się od Kremla czym chciał wykreować swój pozytywny wizerunek na Zachodzie. Często sprzeciwiał się Moskwie, stawiając jej włodarzy, delikatnie mówiąc, w obliczu zakłopotania. Do tego był przeciwnikiem procesu destalinizacji zapoczątkowanej przez Chruszczowa, co zresztą przyczyniło się do poróżnienia Rumunii z innymi państwami bloku wschodniego. Zachód bardzo pozytywnie odnosił się do polityki Ceausescu, który na swojej podwójnej grze zdobywał intratne kredyty zagraniczne – które de facto w dłuższej perspektywie zrujnowały rumuńską gospodarkę.
Stosunek Zachodu do rumuńskiego dyktatora stanowczo zmienił się po ucieczce z Bukaresztu, gen. Iona Pacepy – najbliższego współpracownika Ceausescu, szefa wywiadu. Pacepa uciekając do USA, obnażył przerażające reguły systemu, w swoich wspomnieniach „Czerwone horyzonty”. Zainteresowanym szczególnie polecam.
Zachęcam do rozmowy na temat dyktatora.